به گزارش خبرنگار مهر، مجید محمدی ظهر گلستان در گفتگو با خبرنگاران با تأکید بر ضرورت توسعه کشت گیاهان دانه روغنی اظهار کرد: با توجه به مشکلات ناشی از تغییر اقلیم، بروز خشکسالی در سال‌های اخیر و همچنین ضرورت تأمین روغن خوراکی کشور، سرمایه‌گذاری در کشت و توسعه گیاهان دانه روغنی از جمله کاملینا در اراضی دیم، به یک ضرورت مهم و راهبردی تبدیل شده است.

وی افزود: زراعت کاملینا با حداقل نیاز به کود شیمیایی، می‌تواند بخشی از نیاز کشور به روغن خوراکی را تأمین کند و به‌عنوان یک گیاه زراعی تناوبی با غلات دانه‌ریز، ذرت و سویا، نقش مؤثری در پایداری تولید محصولات کشاورزی دارد.

محمدی با اشاره به اهمیت تناوب کشت گفت: هرچند تناوب غلات و کاملینا یکی از مناسب‌ترین الگوهای زراعی است، اما برای کاهش ابتلا به بیماری‌ها توصیه می‌شود این محصول بیش از یک بار در هر چهار سال در تناوب با غلات قرار نگیرد؛ به عبارتی برای دستیابی به عملکرد پایدار گندم، باید ۲۵ درصد سطح کشت گندم به کاملینا اختصاص یابد.

وی درباره اجرای طرح الگوی کشت در سال زراعی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بیان کرد: در ابتدا برای کشت پاییزه کاملینا، سطحی معادل دو هزار هکتار ابلاغ شده بود، اما به دلیل کاهش نزولات جوی، تنش خشکی و در عین حال استقبال مطلوب کشاورزان، این سطح به هشت هزار هکتار افزایش یافت.

مدیر شرکت خدمات حمایتی کشاورزی گلستان با بیان اینکه کاملینا گیاهی کم‌توقع و کم‌نیاز به نهاده‌های کشاورزی است، اظهار کرد: این محصول به دلیل فصل زراعی کوتاه، نیاز متوسطی به نیتروژن دارد و از نظر اقتصادی نیز برای کشاورزان مقرون‌به‌صرفه است.

وی از توزیع کود یارانه‌ای برای مزارع کاملینا خبر داد و گفت: بر اساس طرح الگوی کشت، در سال زراعی جاری تاکنون ۳۸۲ تن کود کشاورزی یارانه‌ای برای مصرف در مزارع کاملینا در استان توزیع شده است.

محمدی ادامه داد: با توجه به بارش‌های مناسب یک ماه گذشته در سال ۱۴۰۵، شرایط برای مصرف کود اوره در اراضی دیم این محصول فراهم شده و سهمیه ۵۰ کیلوگرم کود اوره برای مصرف سرک این زراعت در سامانه پایش مواد کودی بارگذاری شده است.

وی از کشاورزان خواست برای دریافت سهمیه کودی خود به مراکز خدمات کشاورزی شهرستان محل فعالیت خود مراجعه کنند.

محمدی خاطرنشان کرد: با توجه به سازگاری کاملینا با شرایط آب‌وهوایی معتدل، خاک‌های فقیر و نیاز آبی کم، توسعه این محصول در دیمزارهای گلستان می‌تواند به مدیریت بهتر منابع آب، پایداری تولید، افزایش درآمد بهره‌برداران، خودکفایی در تأمین روغن خوراکی و تقویت امنیت غذایی کشور کمک شایانی کند.