به گزارش خبرنگار مهر به نقل از هلث دی نیوز، محققان اخیراً گزارش داده‌اند که تنهایی و انزوای اجتماعی هر دو با زوال شناختی که یک زن هنگام شروع گذار به یائسگی احساس می‌کند، مرتبط هستند.

علاوه بر این، محققان دریافتند زنانی که هم تنهایی و هم انزوای اجتماعی را تجربه می‌کنند، در معرض بیشترین خطر زوال مغز هستند.

این مطالعه نشان داد که تنهایی متوسط تا شدید همراه با انزوای اجتماعی، خطر زوال شناختی یک زن را هشت برابر افزایش می‌دهد، در حالی که تنهایی خفیف در ترکیب با انزوای اجتماعی، خطر ابتلا به زوال شناختی را تقریباً سه برابر می‌کند.

تیم تحقیق به رهبری «پینگ لی»، محقق ارشد و استاد دانشکده پرستاری و توانبخشی دانشگاه شاندونگ در چین، نتیجه گرفتند: «مطالعه ما نشان داد که تنهایی و انزوای اجتماعی نه تنها به طور مستقل با زوال شناختی ذهنی مرتبط هستند، بلکه یک رابطه مشترک را در زنان در دوران قبل از یائسگی نشان می‌دهند.»

محققان افزودند: «این یافته‌ها اهمیت عوامل روانی-اجتماعی را در سلامت شناختی در دوران گذار یائسگی برجسته می‌کند.»

برای مطالعه جدید، محققان بیش از ۹۰۰ زن را در دوران قبل از یائسگی- زمان منتهی به یائسگی- ردیابی کردند. معمولاً بین سنین ۴۵ تا ۵۵ سالگی رخ می‌دهد.

در این دوره، سطح استروژن شروع به نوسان می‌کند و زنان علائمی مانند گرگرفتگی و مشکلات خواب را تجربه می‌کنند.

شرکت‌کنندگان پرسشنامه‌های آنلاین را برای سنجش احساس تنهایی خود پر کردند، در حالی که انزوای اجتماعی آنها با استفاده از مقیاسی که اندازه شبکه‌های اجتماعی فرد را اندازه‌گیری می‌کند، محاسبه شد.

محققان این نتایج را با سطح قدرت مغز گزارش‌شده توسط زنان، از جمله حافظه، توجه و سرعت پردازش، مقایسه کردند.

محققان دریافتند که هم تنهایی و هم انزوای اجتماعی، به تنهایی و هم به صورت ترکیبی، در زوال شناختی نقش دارند.

محققان نوشتند: «این نشان دهنده یک رابطه هم افزایی است، جایی که محرومیت عاطفی مرتبط با تنهایی و کمبود منابع اجتماعی ناشی از انزوای اجتماعی ممکن است به طور مشترک از طریق مسیرهای مختلف اما تقویت‌کننده متقابل، بار سنگینی را بر سلامت شناختی وارد کنند.»

محققان حدس می‌زنند که تنهایی ممکن است با ایجاد التهاب مرتبط با اضطراب یا افسردگی بر سلامت مغز تأثیر بگذارد. به همین ترتیب، انزوای اجتماعی ممکن است میزان تحریک مغزی دریافتی فرد را کاهش دهد.